21 augustus 2015

Sogevinus Gilberts Ruby Porto

Ik prefereer tawny boven ruby Port maar zo af en toe kom ik een ruby tegen die me goed kan behagen. Een voorbeeld daarvan is die van Offley, alhoewel de omstandigheden ook meespeelden toen ik die dronk. De ruby Port van Gilberts proef ik nu in minder beschonken toestand. Alcohol is 19,5%, opvoeding vond plaats in groot hout, de gebruikte druivenrassen zijn touriga franca, touriga nacional, tinta barroca en tinta roriz (tempranillo). Een diepe donkerpaarse kleur, intensiteit 4 uit 5. Een "droge" neus, pure chocola, vijgen, kers. Een fluweelzacht mondgevoel, mooie en hoge zuren, zoet maar niet stroperig dik, kers, pruim. Overweldigend subtiel. Intens elegant. Verkrijgbaar bij de Hema en een aanrader.

Wijn Image Banner 468 x 68

19 augustus 2015

Quinta das Tapias DO Monterrei Treixadura 2012

Pontificaal "Treixadura" staat er op het etiket, de naam die men bezigt in het Spaanse Galicië, elders heet deze druif trajadura. Ik hoopte weer een voor mij nieuwe mono-cépage in handen te hebben, even speuren op het internet leert me dat hij er voor 80% in zit, de rest is aangevuld met de godello. Een blend dus. Geen houtopvoeding, alcohol is 13%. In het glas redelijk intens strogeel van kleur. In de neus wat zonnebloemolie, mango, licht kruidig. In de mond een kleine tongtinteling, goede zuren, een mooi bittertje, droog, kruidig, licht ziltig, zonnebloemolie, rond, sappig, rijp. Vanuit de koeling even tot zo'n vijftien graden laten opwarmen in het glas dan is-ie wat mij betreft het lekkerst. Ik hou persoonlijk wel wat van iets oudere witte wijnen maar voor wat meer fris- en fruitigheid zul je hem niet zo lang moeten bewaren als dat ik dat heb gedaan.

17 augustus 2015

Castelmaure AOP Corbières 2012

Wanneer ik een wijn ga opentrekken die ik al eens eerder op Wijn-Blog heb besproken, lees ik niet van tevoren terug wat ik daar over heb geschreven. Het is juist interessant om achteraf te kijken of de meest recente proefnotitie er een beetje op lijkt. Vandaag trek ik dan wel een andere jaargang van dezelfde wijn open, dat op zich zou al grote verschillen kunnen opleveren, maar gezien de omvang van het bedrijf Castelmaure vermoed ik dat ze er voor kiezen om jaar in jaar uit wijnen te maken die qua smaak dicht bij elkaar liggen zodat de consument niet ineens onaangenaam verrast kan worden. Ik schreef in m'n proefnotitieboekje zowel "makkelijk" als "allemansvriend" op. Laten dat nou net de twee besluitende woorden zijn van m'n eerdere beschrijving. Zoiets brengt dan een kleine glimlach op m'n gezicht. Een magnum-formaat fles, druivenrassen syrah, grenache en carignan, alcohol is 13,5%, geen hout. Magenta tot paars van kleur, intensiteit 3 uit 5. In de neus rood fruit, kers, malo, beetje Wicky-achtig. Een klein zoetje in de aanzet, voldoende zuren, kers, kruidig, rond, vol van smaak. Dankzij het formaat van de fles komt hij nog heel jeugdig over. Zoals ik al zei: niets spannends, heel makkelijk.

15 augustus 2015

Buil & Giné DOQ Priorat Ginéginé 2011

Een blend van 60% garnacha, beter bekend als grenache noir, en 40% mazuelo, beter bekend als carignan noir, alcohol is 15% maar liefst, jaargang 2011 met schroefdop uit de DOQ of DOCa Priorat, geen houtopvoeding. Een bewijs dat wijn onder een schroefdop in ieder geval in vier jaar tijd niets verliest aan fris- en fruitigheid. Hij ziet er uit, ruikt en smaakt als een jonge wijn. Donker magenta tot diep paars van kleur, intensiteit 4 uit 5. In de neus fris, kruidig, rood fruit. In de mond een minizoetje, mooie zuren, rood fruit, kers, een pepertje, krachtig, kruidig, vol en toch verrassend vief en fris. Verkrijgbaar bij de betere wijnwinkel.

14 augustus 2015

Villa Sandi DOC Prosecco Treviso Spumante Brut 'Il Fresco'

Behalve Champagne staat ook Prosecco als aperitief op de wijnkaart van menig restaurant. Ruwweg voor de helft of een derde van de prijs van de Champagne en gelukkig gewoon per glas te bestellen. Zo af en toe kom je een Prosecco tegen die op de keper beschouwd van goede kwaliteit is en heel smakelijk bovendien. Groot onderscheid tussen Prosecco's onderling zit 'm onder meer in 'frizzante' en 'spumante'. Spumante Prosecco ondergaat een tweede gisting, hetzij op fles (net als bij Champagne echter korter) dan wel in een roestvrijstalen tank, waardoor de bubbels ontstaan terwijl bij frizzante met ingespoten koolzuurgas wordt gewerkt en een lagere atmosferische druk. De vinificatie, rijpingstijd en de complexiteit van de gebruikte druivenrassen bij Champagne en de blend-opties ervan zorgen grotendeels voor het enorme verschil met de bubbelwijn gemaakt van de glera- of prosecco-druif. Vandaag had ik echter een mooi exemplaar in m'n glas. Opvallend is dat deze een tweede gisting op fles heeft ondergaan. Iets dat je eerder bij een Prosecco DOCG verwacht, niet bij een DOC. Alcohol is 11%. Bij het inschenken een korte, heftige mousse, middelgrote bubbels. Geuren van groene appel en een hintje nat witbrood. In de mond een intense bubbel, hoge zuren, niet kurkdroog, een klein minizoetje, fris en verfrissend, limoen, citroen, groene appel en een klein beetje peer. Een erg mooi exemplaar. Verkrijgbaar bij Wine In Black.

728x90_rode_wijn_picknick

13 augustus 2015

Condesa del Atrio DOCa Rioja Crianza 2011

Steeds vaker duikt Rioja op in mijn lijst favorieten, ik ben er fan van en ontdek steeds meer lekkere en betaalbare van goede kwaliteit. Vandaag eentje die verkrijgbaar is bij de betere wijnwinkel, even googelen leert me dat hij ook wordt verkocht bij vele wijnwebwinkels. Alcohol is 13,5%, druivenrassen 85% tempranillo en 15% grenache (noir), twaalf tot veertien maanden rust in medium getoast Amerikaans eiken. Donkerrood van kleur, intensiteit 3 uit 5. Een hele mooie neus, hout goed gedoseerd, kruidig, donker fruit, kers, fris. In de mond hoge zuren, droog, mooi hout, sappig, kruidig, intense smaak, vers rood fruit, zwart fruit, kers. Geen zware stijl, ook niet lichtvoetig, daar mooi tussenin, aanrader.

11 augustus 2015

Ellis Bay South Eastern Australia Reserve Shiraz 2014

Syrah van down under, dan staat er shiraz op het etiket. Vaak heel toegankelijk, zacht, volrijp zwart fruit. Volgens mij heb ik een nieuwe variant te pakken. Ik proefde al eens eerder de wijnen van bijvoorbeeld d'Arenberg, heel anders qua stijl. Met deze Ellis Bay doet men een gooi in die richting. Alcohol is 13,5%, geen vermelding van houtopvoeding. In het glas diep donkerrood tot paars, kleurintensiteit 4 uit 5. Heel erg geurig, kruidig, rood fruit, kersen. In de mond zacht, rond, een minizoetje, hele hoge zuren, een klein bittertje in de brede afdronk, mondvullend, rood fruit, kruidig, tijm, rokerig en ver achterin de keel nog een hintje vanille-merg. Hoogstwaarschijnlijk een toevoeging in de vorm van een theebuiltje met snippers Amerikaans eikenhout in de tank gehangen. Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat er misschien is aangezuurd, het is net iets té. Ik moet wel zeggen dat de adaptatie van deze smaakstijl vrij snel gaat, "it grows on you" en dat al bij het tweede glas. Iets totaal anders dan de benchmark voor Syrah-wijnen: het noordelijk Rhône-gebied. Côte-Rôtie, Hermitage, Cornas, om er maar een paar te noemen maar ook voor deze stijl is nog wel een plaats. Verkrijgbaar bij de Dirck III.

08 augustus 2015

Verzoekje: Ciacci Piccolomini d'Aragona DOC Rosso di Montalcino 2011

Kim en Johan namen dit exemplaar vanaf hun vakantieadres in het Italiaanse Toscane speciaal voor mij mee. "Wij vinden 'm lekker, eens kijken wat de 'kenner' erover te melden heeft". Sangiovese grosso heet de gebruikte druif in Toscane, daar schijnt dan ook nog een sangiovese piccolo te zijn, sangiovese voor de rest van de wereld. Het gaat ook niet om de grootte, het gaat om wat je ermee doet. Alcohol is 14%, twaalf maanden houtopvoeding in groot Slavonisch eiken. Donkerrood in het glas, oranje in de rand, kleurintensiteit 3 uit 5. Behoorlijk aromatisch, rood fruit, bloemig, fris. In de mond een zoetje, tikje belegen smaak, hout maar niet overheersend, sappig, licht kruidig, zwart fruit, kers, pruim, een beetje Port-achtig. Helemaal niet verkeerd, lekker zelfs, hooguit op de eerste dag van proeven nog wat alcoholisch, op dag twee was dat beter in balans. Prima verzoekje.

05 augustus 2015

Domaine Gérald Talmard AOC Mâcon-Villages Mâcon-Uchizy 2013

In het glas een vrij intens citroengele kleur met een groene zweem, kleurintensiteit 3 uit 5 voor wit. Koud uit de koeling nauwelijks aromatisch, wat maïs en zonnebloemolie. Al opwarmend komt daar ananas, mango en anijs bij, heel fris. Een zacht mondgevoel (zelfs koud), filmend met mooie zachte maar toch hoge zuren, droog, citroen, ananas, anijs, zwart-witjes. Frisfruitig, verfrissend, heel zuiver. Bij het domein van Gérald Talmard zelf zit er een kurk op de fles in plaats van een schroefdop en tevens is het etiket wat kitscheriger, lees mooier, maar dat is puur persoonlijk. Alcohol is 13%, geen houtopvoeding. In Nederland verkrijgbaar bij de betere wijnwinkel, of 'even' langs de wijnboer in Frankrijk zelf gaan. Scheelt de helft, qua verkoopprijs dan.

01 augustus 2015

Bodegas Robles DO Montilla-Moriles Piedra Luenga Fino

Ik rubriceer deze wijn als 'Sherry' maar officieel is het helemaal geen Sherry. De pedro ximenez druiven, kortweg PX, komen namelijk niet van wijngaarden uit het gebied Jerez (Xérès, Sherry). Ze komen uit de DO Montilla-Moriles en ondanks dat hij op dezelfde manier wordt gevinifieerd en opgevoed, volgens het solera-systeem, is de naam Sherry voorbehouden aan wijnen uit die ene regio. Hetzelfde als de bubbels die niet uit Champagne komen, die mogen ook geen champagne heten. Maar op deze manier kan ik met één muisklik hetzelfde type wijn bij elkaar verzamelen. Alcohol is 15%, twee jaar opvoeding in het solera-systeem van Amerikaans eiken. Pedro ximenez kennen velen als zoete dessertwijn, donkerbruin van kleur, deze wijn is echter kurkdroog en licht van kleur. Licht goud-geel met een groen hintje. In de neus gematigd oxidatief, noterig en ik ruik de hoge zuren al. Die komen inderdaad gelijk je mond binnen bij de eerste slok, later trekken ze nog eens even flink na, een bittertje, droog, noterig, drogend, vol in de mond, strak maar toch ook filmend, ziltig, zuiver. Ik heb verschillende hapjes om wijn-spijs combi's uit te proberen. Met serrano-ham wordt de wijn wat bitterder en ook lijkt hij wat scherper en strakker te worden, geen succes. Ongezouten pinda's gaan wonderbaarlijk goed, het noterige karakter van de wijn wordt nog eens benadrukt. Het best werkt echter de maatjesharing (zonder uitjes uiteraard). Een klassieke combinatie met Sherry en (dus) ook met deze wijn. De wijn wordt iets milder en filmender, het ziltige aspect in de wijn wordt opgehaald. Probeer het maar eens, de wijn verticaal bewaren (niet te lang) en vooral goed koelen voor gebruik, onder de tien graden. Verkrijgbaar bij de Ekoplaza.

26 juli 2015

Restaurant: Proeverij De Pronckheer



Ik volg Proeverij De Pronckheer nu al een tijdje via Facebook, destijds getrokken door het nieuws dat er hier spreeuw werd geserveerd. Veel over te doen geweest maar uiteindelijk mochten ze daarmee doorgaan. Maar goed ook want het blijkt te gaan om een vogel die afgeschoten mag worden omdat hij schade berokkent aan de kersenboomgaarden in de buurt van het restaurant te Cothen. Normaal gesproken zouden ze dan in de kliko verdwijnen maar chef-kok Arjan Smit bleek er een betere bestemming voor te hebben. Inmiddels prijkt er onder meer ook muskusrat, duif, gans en zwaan op het menu. Feitelijk 'plaagdieren', ongewenste dieren die slecht zijn voor het ecologisch evenwicht of de economie, denk bijvoorbeeld aan de vogels bij de start- en landingsbanen van Schiphol. Bij restaurant De Pronckheer kun je ze echter niet 'à la carte' bestellen, zo werkt het niet. Alleen wanneer er aanbod is van deze dieren kunnen ze desgewenst op je bord belanden. Er worden dus geen slachtoffers gemaakt alleen maar om aan de vraag te kunnen voldoen. Nee, de menu's werken eigenlijk volgens het principe 'je eet maar wat de pot schaft'. Je kiest drie, vier, vijf of zes gangen, geeft aan wat je wel of juist niet lust of wilt en chef-kok Arjan maakt er dan iets verrassend moois van. Behalve hoofdzakelijk met streekproducten werkt hij ook met 'uitwisselingsprojecten'. Zo wordt er bijvoorbeeld vis uit de Noordzee geruild tegen een partij inktvis uit de Middellandse zee.


En zo lag er dus vanavond een "carpaccio van" (sorry Peter Klosse) inktvis op mijn bord. Geen taai rubber zoals helaas maar al te vaak het geval maar heel zacht, mals, op lage temperatuur gegaard, in eigen vocht gekarameliseerd. Deze ging goed samen met de Château Miaudoux Bergerac Sec, volaromatisch, licht ziltig, smakelijk. Daarna een hele mooie en 'losse' risotto met rivierkreeftjes, rode ui en een borage. Ja, ik moest het ook even opzoeken: een eetbare bloem, ook wel komkommerkruid genoemd. Erbij een biodynamische Viré-Clessé van Guillemot-Michel, een prachtige Chardonnay en ook deze sloot weer goed aan bij het gerecht. De heerlijke Sangiovese delle Marche Terre di Giobbe Azienda Agricola Fiorano werd geschonken bij een dunne plak lamsrug met palmkoolvulling, geserveerd met erwten, kapucijners en tuinbonen. Hierna was het de beurt aan 'Oklahoma Joe', de smoker die verantwoordelijk was voor het roken van het rundvlees. Cantharellen, ui en een dressing van kers met mosterdzaadjes. De zaadjes zorgden voor een verrassend mondgevoel, het leek wel een beetje op 'knettersnoep'. Niet alleen het vlees maar ook de wijn had een gerookte toets, het deed me terugdenken aan de rookmachines bij Dancing Cartouch te Utrecht. Een overigens heerlijke, bijna Port-achtige biologische Côtes-du-Ventoux van Domaine de Marotte, de Cuvée Antoine Vieilles Vignes. Het dessert bestond uit ijs van volrijpe aardbeien en frambozen op amandelschaafsel, suiker hoefde voor de bereiding ervan niet eens te worden toegevoegd zo rijp was het fruit. Erbij een heerlijke Coteaux du Layon, het zoet en zuur sloot weer mooi aan bij het toetje. Het was allemaal goed voor mekaar bij Proeverij De Pronckheer. Je dineert er in een haast huiselijke sfeer en de gastdames nemen alle tijd en aandacht voor je, het eten is onberispelijk, puur, eerlijk en lekker evenals de biologische wijnen. Meer foto's op m'n Facebook-pagina.

24 juli 2015

Vinhos Oscar Quevedo DOC Douro Oscar's tinto 2010

Twee jaar geleden alweer kocht ik deze wijn bij de Jumbo Foodmarkt in Breda. Even daarvoor had ik hem al geproefd en nog wat jong bevonden, ik nam me voor deze fles enkele jaren extra rust te gunnen. Vandaag trek ik hem open op de dag dat Oscar Quevedo zijn verjaardag viert. Een blend van de druivenrassen touriga nacional 60% en tinta roriz 40%, deze laatste beter bekend als tempranillo, alcohol is 13%, geen houtopvoeding. In het glas helder, diep donkerrood, paars in de rand, kleurintensiteit 3 uit 5. Een frisse, roodfruitige neus, ook wat zwart fruit, licht animaal, een stalletje. In de mond droog, hoge zuren, lekker bittertje, een volle, ronde smaak van zowel rood als zwart fruit, smaakintensiteit 3 uit 5, mooie lengte in de afdronk. Mag best nog een aantal jaartjes langer blijven liggen. Oscar: muitos parabéns!

21 juli 2015

Cantine Settesoli IGT Terre Siciliane Jamie's Italian Rosato 2013

Een Italiaanse rosé waar de Britse chef Jamie Oliver zijn naam aan verbindt, het moet niet gekker worden. Het wijnhuis Settesoli is een grote speler op de markt, ongetwijfeld slaan beide er een behoorlijke salade uit. Een blend van de druivenrassen nerello mascalese en nero d'avola, mixverhouding onbekend, alcohol is 12,5%, geen hout. In het glas helder, donker oranjerood, voor rosé een best hoge kleurintensiteit, 3 uit 5. Een 'droge' neus, niets snoeperigs, rood fruit, citrusfruit. Ook droog in de mond, hoge zuren, een bittertje, noterig. Heel klein beetje rood fruit maar met een lage smaakintensiteit, vrij vlak.

18 juli 2015

Alpaca DO Valle Central Reserva Pinot Noir 2012

Met de sluiting vandaag van het laatste C1000 filiaal in Ulft wordt volgens mij ook het hoofdstuk van Alpaca wijnen afgesloten. Ik heb ze althans nog niet op de schappen van de Jumbo gespot. Een passend moment om ook de laatste fles die ik nog van de C1000 in mijn voorraad had open te trekken. Alcohol is 14,5%, geen houtopvoeding. Helder scharlakenrood in het glas, kleurintensiteit 2 uit 5. In de neus vers rood fruit, iets zurigs, rabarber. In de mond een klein zoetje, hoge zuren, bittertje, gemiddelde smaakintensiteit van vooral vers rood fruit, ook nog wat kruidigs. Ga ik hem missen? Nâh... er zwemmen wel meer alpaca's... eh... vissen in de zee.

15 juli 2015

Cono Sur DO Valle de San Antonio Single Vineyard Block n° 21 Viento Mar Pinot Noir 2012

Vandaag, 15 juli 2015, is er iets uitzonderlijks op de biodynamische kalender. Tussen 14:00 uur en 02:00 uur valt een 'bloemdag' samen met een 'fruitdag'. Smaakt wijn dan dubbel lekker? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het niet vaak gebeurt. In heel 2014 is het niet voorgekomen en vandaag is de enige dag in het jaar 2015. Zo'n speciale dag vraagt om een mooie wijn, ik denk dan gelijk "Pinot Noir". Deze biologische wijn van Cono Sur heb ik al eens eerder besproken, toen jaargang 2011. Voor wat betreft de statistieken is er weinig veranderd, nog steeds 13,9% alcohol, nog steeds elf maanden houtopvoeding in Frans eiken, nog steeds nieuw? Ik betwijfel het. In het glas helder, felrood, intensiteit 2 uit 5. In de neus walnoot, kers, subtiel hout, klein beetje snoeperig, winegums, aardbei. In de mond een pittig pepertje, droog, hoge zuren, sappig, kers, aardbei, mooi klein bittertje en ook nu weer verfijnd houtgebruik. Er zit een mooie spanning in de wijn waardoor je er van blijft drinken. Verkrijgbaar bij de Mitra. Oh, en de volgende dag is hij overigens nog net zo lekker.

12 juli 2015

Boekenhoutskloof WO Western Cape The Chocolate Block 2009

Op een grote overzichtsproeverij en in een restaurant had ik deze krachtpatser al eens eerder geproefd. Echter nog nooit in alle rust gewoon thuis, tot nu. Door velen opgehemeld en geassocieerd met chocola zoals ook het etiket je wil doen laten geloven. Laat ik dat zelf maar eens gaan ondervinden. In 2011 kocht ik deze fles en heb me vier jaar weten in te houden om hem open te trekken. Was dat te lang of nog niet lang genoeg? Alcohol is 14,72% (ja ja, twee cijfers achter de komma), de reuze interessante mix bestaat uit de druivenrassen syrah 67%, grenache 14%, cabernet sauvignon 10%, cinsault 7% en viognier 2%, een houtopvoeding van achttien maanden in Frans eiken, tweede- en derdehands. In het glas diep donkerrood, intensiteit 4 uit 5, met een oranje rand. In de neus, hout, serranoham, belegen, animaal, tabak, rokerig, sigaar, rijp zwart fruit, karamel, vanille, behoorlijk complex. Een kakofonie van allerlei verschillende geuren strijdend om mijn aandacht gedurende een uur in het eerste glas, daarna lijken ze wat tot rust te komen en wordt het een harmonieus bouquet. In de mond een zoetje, het hout goed gedoseerd, in eerste instantie nog wat overweldigend, later wat meer op de achtergrond, mooie hoge zuren, tikje alcoholisch, belegen, rijp zwart fruit, koffie, smaakintensiteit 4 uit 5. Met heel veel moeite haal ik er na meerdere glazen nog een vleugje melkchocolade uit maar niet in die mate dat ik daar de naam van m'n wijn op zou baseren. Desalniettemin geeft deze wijn mij vreugde, hij is lekker, hij is complex en spannend. Heb ik hem te vroeg geopend? Zeker niet! Nog net niet te laat zelfs, hij is net over de top van de col heen en heel geleidelijk al weer aan de afdaling begonnen. Deze wijn is gemaakt voor snelle consumptie, hooguit twee jaar bewaren na aanschaf. Het is iets dat ik zelf nog kan verifiëren, oogstjaar 2012 heb ik ook nog liggen en ik zal niet zo lang meer wachten met het openen daarvan... wordt vervolgd.

10 juli 2015

Marqués de la Concordia Hacienda Zorita DO Rueda Vega de la Reina Verdejo 2014

Verdejo uit Rueda, daar waar de meeste Verdejo's vandaan komen, de betere althans. Een alcoholpercentage van 13%, geen hout. In het glas heel licht goud-geel met een klein groen zweempje. Tropisch fruit in de neus, perzik maar ook peer, meloen en groene appel, gemiddelde geurintensiteit. Een fruitig zoetje in de aanzet maar wel droog, mooi hoge zuren, licht tongtintelend, beetje grassig, perzik, peer, meloen, verre van mollig, strak. Lekker. Op zich een Verdejo als vele andere. Het aparte zit 'm in de wijn-spijs combinatie. Op m'n trip naar Hacienda Zorita proefde ik hem in combinatie met een harde "Churra" schapenkaas van rauwe melk, de Queso de Dehesa Reserva. Ik spreek van een 1+1=3 combinatie met betrekking tot wijn-spijs wanneer zowel de wijn als de spijs elkaars smaken versterken, iets dat maar weinig voorkomt. Veel vaker zie je de 1+1=2 combinatie, zowel wijn als spijs laten elkaar in waarde, ze blijven beide overeind maar daar heb je het dan ook mee gehad. Er gebeurt niets spannends of opmerkelijks. Op Hacienda Zorita maakte ik echter de 1+1=1 combinatie mee, wijn en spijs versmelten als het ware, ze worden een geheel. Dat wilde ik ook anderen wel eens laten meemaken. De wijn, het moest van mij perse dezelfde zijn, kwam met een omweg via Zwitserland uit Spanje zelf, hij is in Nederland (nog?) niet te koop.


De kaas is in Nederland slechts op één locatie te koop: bij Betty Koster van l'Amuse, door velen beschouwd als beste kaaswinkel van Nederland en staat in de top 10 van beste kaasspeciaalzaken in Europa! Daarvoor reed ik naar IJmuiden. Ze heeft ook een zaak in Amsterdam maar voor deze speciale kaas moet je dan van tevoren bellen om hem over te laten komen, in IJmuiden ligt-ie op voorraad. Ik was wel bezorgd of de combinatie hier, in Nederland, hetzelfde zou overkomen als daar, in Spanje. Psychologische aspecten spelen natuurlijk ook een grote rol, net zoals een bepaalde wijn op je vakantiebestemming altijd veel beter smaakt dan diezelfde wijn maar dan weer thuis. Het oogstjaar van de wijn was anders, in Spanje proefde ik de 2013, nu de 2014. Is de kaas wel onder de juiste omstandigheden bewaard en even vers? Smaakt de kaas misschien wel net zo lekker met iedere andere Verdejo die je hier in Nederland gewoon van de schappen plukt? Kortom, hemel en aarde werden bewogen voor een experiment waarvan ik de uitkomst niet kon voorspellen en dat in één keer moest slagen. Dat lukte. Pfjieuw! (het spreekwoordelijke zweet van m'n voorhoofd vegend). Het 1+1=1 moment was er weer. Experiment geslaagd. Heerlijke kaas, heerlijke wijn, sublieme combinatie.

07 juli 2015

Tor Del Colle IGT Venezia Giulia Sauvignon 2014

Een kunststof 'kurk' kwam er uit de hals van de fles, vaak sluiten die iets te goed af, zo ook in dit geval. Behalve dat frisse, witte wijnen vaak op een reductieve manier gemaakt worden, zo min mogelijk contact met zuurstof, zorgt zo'n plastic afsluiter ervoor dat contact met zuurstof na het bottelen tot bijna nihil wordt gereduceerd. Zo blijft je wijn wel lekker fris en fruitig maar gelijk na het openen komen er in mijn beleving regelmatig wat ongewenste geurtjes mee. Zo bleef de geur maar ook de smaak van leverkaas vooral de eerste dag nogal hangen. 'Poep' schreef ik ook nog op. In combinatie met een rode Bourgogne een compliment maar bij een witte Sauvignon Blanc in het geheel niet. Op dag twee werd het gelukkig allemaal een stuk beter. Dat wil zeggen, wanneer je van Sauvignon Blanc houdt. Ik nog steeds niet, over het algemeen gesproken. In het glas licht strogeel met een groene zweem. In de neus kattenpis, grassig, groen. In de mond droog, mooie zuren, niet gemeen strak, bittertje, rond, grassig, buxus, citroen, limoen. Correct exemplaar. Alcohol is 12,5%, geen hout, verkrijgbaar bij Deen.